زندگي به من آموخت چگونه اشک بر يزم  ...

اما اشک به من نياموخت چگونه زندگي کنم ...

زندگي به من آموخت درد و رنج چيست  ...

ولي به من نياموخت چگونه تحملش کنم ...

زندگي به من آموخت بي صدا گر يستن را ...

پس تا  هست زندگي بايد کرد ...

تا عشق هست  ...  عاشقي بايد کرد

تا دوستي هست  ...  دوست بايد داشت

تا دل هست  ...  بايد باخت

تا اشک هست  ...  بايد ر يخت

تا لب هست  ...  بوسه بايد زد

تا بوسه هست  ...  بايد زد

تا معشوق هست  ...  عاشق بايد بود

تا شب هست  ...  بيدار بايد بود

تا هستي  ...  بايد بود

می گن عشق ما تباهه.........................................................دل ندم به سادگی هات

همه فکرشون همینه...............................................که جدا بشیم من و تو

نمی خوان عشقی بمونه.................................میون قلب من و تو

تو بگو که این دروغه..........................توی قلبت جا ندارم

سرت اینقدری شلوغه..........من دیگه جایی ندارم

حس تلخ یه حسادت.........تو چشاشون خونه کرده

میدونم جای سعادت ......................آرزوشون غم و درده

به اونا بگو گل من ................................... حس خوب عاشقی رو

بگو که توی دل من ......................................................کاشتی بذر رازقی رو

بیا ثابت کن به دنیا...........................................................که هنوزم عشق زنده اس

بینه هرچی توی دنیا ............................................................عشق پاک ما برنده اس

میگن عاشقی که جرم نیست......................................................عشق یک پسر گناهه

میگن عشقه اون که عشق................................................. نیست هوسه فقط گناهه

اونا عشقو حس نکردن عشق................................... که مردو زن سرش نسیت

می دونی باور نکردن عشق............................... خیانتی باهاش نسیت

حرفاشون برام مهم نیست.............پشت تو هرچی که می گن

هیچی جز تو تو دلم نیست.............اینو حتی اونا می گن

می میرم از عشقت آخرحرف من نیست همه میگن

اگه دل بستی ازش جدا نشو این دنیا خیلی بزرگه دیگه پیداش نمیکنی

توی دنیا دو نفر باش یکی برای خودت یکی برای دیگری

برای خودت زندگی کن برای دیگری زندگی باش

از خدا نمیخوام همه ی دنیا مال تو باشه اما ازش میخوام کسی که دنیای تو است مال کسی نباشه

يادته يه روز بهم گفتي هر وقت خواستي گريه كني برو زير بارون كه نكنه نامردي اشكاتو ببينه و بهت بخنده گفتم اگه بارون نيومد چي ؟ گفتي اگه چشماي قشنگ تو بباره آسمون گريش مي گيره گفتم يه خواهش دارم وقتي آسمون چشمام خواست بباره تنهام نزار گفتی به روی چشم حالا امروز من دارم گريه مي كنم اما آسمون نمي باره تو هم اون دور دورایی و دیگه پیشم نیستی

بیچاره همه ی چیزایی که دلشون چیزای بزرگ می خواد مثل دل من که تورو می خواد

اگه يه روز رفتي و برنگشتي بهت قول نميدم منتظرت ميمونم اما ازت يه خواهش دارم وقتي اومدي يه شاخه گل رو قبرم بزاري

گفت مي خوام برات يه يادگاري بنويسم . گفتم:کجا ؟ گفت : رو قلبت . گفتم مگه مي توني ؟ گفت : آره سخت نيست ، آسونه. گفتم باشه .بنويس تا هميشه يادگاري بمونه. يه خنجر برداشت . گفتم اين چيه ؟ گفت : سيسسسسس. ساکت شدم . گفتم : بنويس ديگه ، چرا معطلي . خنجرو برداشت و با تيزي خنجر نوشت . دوست دارم . اون خیلی وقته رفته ، کجا ؟ نمي دونم . اما هنوز زخم خنجرش يادگاري رو قلبم مونده.

هر گاه قادر به شمردن شن ریزه های ساحل شدی آن وقت بدان چه قدر دوست دارم

رو سنگ قبرم بنویس این جا مجال گریه نیست...هر کی میخواست گریه کنه بهش بگو اون دیگه نیست...

زندگی دو فصل داره فصل اول درآرزوی فصل دوم فصل دوم در حسرت فصل اول

 زندگي مانند يک امتحان است! هي غلط مينويسيم و هي پاک ميکنيم. باز دوباره مينويسيم و دوباره پاک ميکنيم... غافل از آنکه يک روز داد ميزنند ورقه ها بالا

 بر گرفته از وبلاگ : http://www.babyhoney.blogfa.com/ 

زندگی با همه وسعت خویش

محفل ساکت غم خوردن نیست

زندگی تن به قضا دادن و پژمردن نیست

زندگی کوشش و راهی شدن است

زندگی جنبش و جاری شدن است